Test na wiek umysłowy
Dwadzieścia cztery stwierdzenia o tym, jak podchodzisz do spraw, pieniędzy, nowości i ryzyka. Na końcu przedział lat: dla zabawy, bo wiek umysłowy dorosłego nie jest żadną wielkością mierzalną.
Test rozrywkowy: nie mierzy inteligencji ani dojrzałości.
Skala nie ma lepszego i gorszego końca; wysoki wynik nie jest lepszy, tylko inny.
Rozbicie na cztery obszary mówi więcej niż sam przedział lat.
Bez rejestracji i za darmo, z wersją do druku.
Twój wynik testu
Wynik zależy od tego, jak odpowiadasz dzisiaj. Warto wrócić do testu po jakimś czasie i porównać.
Co znaczy Twój wynik
Test rozrywkowy. Wiek umysłowy dorosłego nie jest wielkością mierzalną, przedział lat to nazwa miejsca na skali, a nie wynik pomiaru.
Sprawdź inne testy
Rodzaj inteligencji, mocne strony, logiczne myślenie: wszystkie za darmo i bez rejestracji.
Czym jest ten test i czym na pewno nie jest
To test rozrywkowy. Nie mierzy inteligencji, dojrzałości emocjonalnej ani niczego, co dałoby się sprawdzić narzędziem psychologicznym. Mierzy jedno: gdzie w odpowiedziach przeważa ostrożność i planowanie, a gdzie spontaniczność i ochota na nowe. Przedział lat, który zobaczysz na końcu, to nazwa miejsca na tej skali, a nie wynik pomiaru.
Skąd w ogóle wziął się wiek umysłowy
Pojęcie jest prawdziwe, tylko znaczyło co innego i dotyczyło wyłącznie dzieci. Na początku dwudziestego wieku Alfred Binet budował skalę, w której dziecko rozwiązywało zadania typowe dla kolejnych roczników, wiek umysłowy oznaczał ten rocznik, do którego dziecko dochodziło. Pierwotny iloraz inteligencji był po prostu ilorazem: wiek umysłowy podzielony przez metrykalny i pomnożony przez sto.
Ten sposób liczenia porzucono i to jest tu najciekawsze. U dorosłych zwyczajnie przestaje działać: zdolności poznawcze nie rosną dalej proporcjonalnie do lat, więc ten sam wynik dawałby czterdziestolatkowi coraz niższy iloraz z każdym rokiem życia, bez żadnej zmiany w nim samym. Dlatego dzisiejszy iloraz inteligencji liczy się zupełnie inaczej, jako pozycję względem rówieśników, na skali ustawionej tak, żeby średnia wypadła na sto. Wiek umysłowy dorosłego nie jest więc pojęciem podważanym; on po prostu nie istnieje.
Ta skala nie ma lepszego i gorszego końca
To jedyna rzecz, o którą naprawdę warto się tu spierać z innymi takimi testami. Wysoki wynik brzmi jak pochwała, a niski jak zarzut niedojrzałości. I to jest fałszywy obraz. Na jednym końcu skali stoi przewidywalność, odłożone pieniądze i decyzje podejmowane na chłodno. Na drugim łatwość zmiany, odporność na nudę i gotowość spróbowania czegoś, o czym nic nie wiadomo. Obie kolumny mają swoją cenę i obie mają swoją wartość.
Dlatego opisy przedziałów w tym teście są napisane bez gratulacji na górze i bez pocieszania na dole. Jedyne, co warto z tego wyciągnąć, to rozbicie na cztery obszary, bo tam zwykle widać, że wynik ogólny robi jeden z nich, a nie wszystkie naraz.
Jak czytać rozbicie na obszary
Cztery obszary opisują różne rzeczy i najciekawsze są wtedy, gdy się rozjeżdżają. Wysoka odpowiedzialność przy niskim planowaniu to typowy układ osoby, która wszystko dowozi, ale zawsze na ostatnią chwilę. Wysoki spokój przy wysokiej otwartości na nowe to układ rzadki i bardzo wygodny w życiu. Niskie planowanie przy wysokiej otwartości bywa kosztowne wyłącznie finansowo. I to jest jedyna sytuacja w tym teście, w której warto coś z wynikiem zrobić.
Pamiętaj przy tym o rzeczy oczywistej, o której łatwo zapomnieć przy każdym kwestionariuszu: to Ty odpowiadasz o sobie. Wynik mówi, jak siebie widzisz dzisiaj, a nie jak wyglądasz z zewnątrz. Za pół roku, po zmianie pracy albo po urodzeniu dziecka, ten sam człowiek wypełni ten sam test inaczej.