Czym różni się lęk od strachu

Strach ma przedmiot i mija, gdy zagrożenie znika. Lęk jest bezprzedmiotowy i utrzymuje się bez powodu albo długo po nim. To on każe zamartwiać się rzeczami, na które nie ma się wpływu, i nie pozwala odpuścić, mimo że rozumowo wiadomo, że nic się nie dzieje. GAD-7 mierzy właśnie to drugie: siedem pozycji o zamartwianiu się, napięciu i niepokoju z ostatnich dwóch tygodni.

To narzędzie z gabinetu, nie nasza lista objawów

GAD-7 jest jednym z dwóch najczęściej używanych kwestionariuszy przesiewowych na świecie, obok PHQ-9, z którym pochodzi z tej samej pracy. Nie zmienialiśmy w nim niczego, bo progi punktowe obowiązują tylko dla oryginalnego brzmienia pozycji.

Co wynik znaczy, a czego nie

Dziesięć punktów to próg, od którego warto porozmawiać z lekarzem. Ale tak jak przy każdym przesiewie, wysoki wynik nie jest rozpoznaniem, jest wskazaniem, gdzie szukać. GAD-7 był budowany pod lęk uogólniony i słabiej wychwytuje inne rzeczy: fobię społeczną, napady paniki czy lęk w przebiegu depresji. Wysoki wynik mówi więc „jest lęk”, a nie „to jest ten konkretny lęk”.

Dwie rzeczy warte wiedzenia

Pierwsza: zaburzenia lękowe są najczęstszą grupą zaburzeń psychicznych i jednocześnie tą, która najlepiej odpowiada na leczenie. Terapia poznawczo-behawioralna ma tu wyjątkowo mocne wyniki, często porównywalne z farmakoterapią.

Druga: lęk i depresja chodzą parami znacznie częściej, niż występują osobno. Jeśli ten wynik wyszedł wysoko, warto zrobić też PHQ-9, nie dlatego, że jedno wynika z drugiego, tylko dlatego, że leczenie wygląda inaczej, gdy występują razem.

Kwestionariusz GAD-7 w domenie publicznej. To narzędzie przesiewowe, nie diagnoza.