Test poziomujący z niemieckiego (A1–B2)
Cztery poziomy w skali europejskiej, od A1 do B2. Zacznij od tego, który wydaje Ci się Twój: jeśli wyjdzie ponad 80%, przejdź wyżej. Tak działa test poziomujący.
Pytania są własne. Nie odtwarzamy zadań z egzaminów certyfikatowych ani z podręczników.
Test sprawdza gramatykę i słownictwo w piśmie: nie mówienie i nie słuchanie. Piszemy niżej, co z tego wynika.
Każde pytanie ma wyjaśnienie, także wtedy, gdy odpowiedź była trafna.
Wersja do druku z kluczem jest na dole strony.
Twój wynik testu
Chcesz sprawdzić się jeszcze raz? Wersja trudniejsza ma więcej pytań i szczegółowe wyjaśnienia.
Odpowiedzi i wyjaśnienia
Sprawdź inne testy
Testy przed egzaminami i darmowe powtórki: bez rejestracji, z wyjaśnieniami przy każdym pytaniu.
Jak używać testu poziomującego
Nie od początku. Zacznij od poziomu, który wydaje Ci się Twój, i kieruj się
jedną zasadą: powyżej 80% przechodzisz wyżej, poniżej 60% schodzisz
niżej. Twój poziom to ten najwyższy, który przechodzisz pewnie,
a nie ten, w którym rozpoznajesz pojedyncze słowa.
Poziomy są rozłączne tematycznie, więc nie ma sensu robić wszystkich po kolei.
A1 sprawdza odmianę „sein” i „haben”, liczebniki i godziny; A2: czas przeszły
Perfekt, przypadki i czasowniki rozdzielnie złożone; B1: zdania podrzędne,
stronę bierną i tryb przypuszczający; B2: mowę zależną, konstrukcje
bezokolicznikowe i utarte połączenia z przyimkami.
Czego ten test nie sprawdza. I dlaczego to ważne
Sprawdza gramatykę i słownictwo w formie pisemnej. Nie bada
mówienia, rozumienia ze słuchu ani pisania własnych tekstów, czyli trzech z
czterech sprawności językowych. To nie jest wada konkretnego testu, tylko granica
formy: żaden test wielokrotnego wyboru nie sprawdzi, czy potrafisz coś
powiedzieć.
Praktyczna konsekwencja jest taka, że wynik bywa wyższy niż realna
biegłość. Rozpoznanie poprawnej formy wśród czterech wariantów jest
znacznie łatwiejsze niż wyprodukowanie jej samodzielnie w rozmowie. Traktuj
wynik jako punkt wyjścia przed zapisem na kurs, a nie jako poświadczenie
poziomu.
Skąd się biorą poziomy A1–C2
To skala Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego, opracowanego
przez Radę Europy. Ma sześć poziomów w trzech parach: A (użytkownik początkujący (A1 i A2), B) samodzielny (B1 i B2),
C: biegły (C1 i C2). Skala jest jawna i używana w całej Europie,
dlatego opieramy na niej wynik zamiast na czyimkolwiek egzaminie.
Najczęściej mylona granica przebiega między A2 a B1. B1 to poziom
samodzielności: radzisz sobie w typowych sytuacjach w podróży, opowiadasz
o wydarzeniach i uzasadniasz opinię. To także poziom, którego polskie przepisy
wymagają przy uznaniu cudzoziemca za obywatela, piszemy o tym osobno na stronie
o obywatelstwie polskim.
Czym to się różni od egzaminu certyfikatowego
Certyfikat wydaje instytucja egzaminacyjna po egzaminie obejmującym wszystkie
sprawności, zwykle z częścią ustną i z osobnym progiem zdawalności dla każdej
części. Tego rodzaju egzaminów nie odtwarzamy: ich zadania są własnością
organizatorów, a wynik ma sens tylko w ich własnej skali. Test poziomujący jest
czymś innym: narzędziem orientacyjnym, po które sięga się
przed nauką, a nie po niej.
Czego tu nie znajdziesz: sprawdzianów z podręczników
Duża część osób szukających testów z niemieckiego wpisuje nazwę serii
podręcznikowej i numer rozdziału: „klasa 7, rozdział 1” i podobne. Takich
materiałów tu nie ma i nie będzie: są przypisane do konkretnej książki
i stanowią własność wydawnictwa.
Jeśli szukasz sprawdzianu z konkretnego rozdziału, ten test go nie zastąpi.
Zastąpi natomiast coś innego: pokaże, na jakim poziomie jesteś niezależnie od
tego, z której książki się uczysz.