Testy na patent żeglarski i motorowodny
Trzy działy przed egzaminem na patent: kto i kiedy potrzebuje uprawnień, przepisy pierwszeństwa razem z zasadami bezpieczeństwa oraz podstawy locji, meteorologii i budowy jachtu.
Pytania są własne i napisane z przepisów. To nie jest kopia bazy pytań żadnego związku sportowego.
Test obejmuje zarówno patent żeglarza jachtowego, jak i sternika motorowodnego, wymagania są w wielu miejscach wspólne.
Przy każdej odpowiedzi jest wyjaśnienie, także przy poprawnej.
Zdany test nie zastępuje egzaminu ani nie daje uprawnień.
Twój wynik testu
Chcesz sprawdzić się jeszcze raz? Wersja trudniejsza ma więcej pytań i szczegółowe wyjaśnienia.
Odpowiedzi i wyjaśnienia
Sprawdź inne lektury
Testy ze wszystkich lektur szkolnych: za darmo, bez rejestracji, z wyjaśnieniami.
Kiedy patent jest w ogóle potrzebny
Cztery liczby wystarczą, żeby odpowiedzieć na większość pytań z tego zakresu:
- 7,5 metra: powyżej tej długości kadłuba jacht żaglowy
wymaga dokumentu kwalifikacyjnego. - 10 kW: powyżej tej mocy silnika dokumentu wymaga jacht
motorowy. To około trzynastu koni mechanicznych. - 14 lat: minimalny wiek dla żeglarza jachtowego i sternika
motorowodnego. Osoba niepełnoletnia potrzebuje pisemnej zgody opiekuna prawnego. - 12 metrów: górna granica długości jachtu, którym te patenty
pozwalają pływać po morzu.
Do tego jedno ograniczenie, o którym łatwo zapomnieć: osoba poniżej
16 lat może prowadzić jacht motorowy o mocy do 60 kW
i wyłącznie w porze dziennej.
Śródlądzie kontra morze
Na wodach śródlądowych żeglarz jachtowy nie ma ograniczenia wielkości jachtu.
Ograniczenia zaczynają się na morzu i wyglądają tak: jachty do 12 metrów,
po morskich wodach wewnętrznych bez limitu odległości, a na pozostałych wodach
morskich do 2 mil morskich od brzegu i w porze
dziennej. Analogicznie działa patent sternika motorowodnego przy jachtach
motorowych.
Wyższe stopnie (morskie) wymagają ukończenia 18 lat i udokumentowanego stażu.
Wymagany wymiar zależy od konkretnego patentu i tego warto szukać w aktualnych
wymaganiach organizatora egzaminu, a nie w zestawieniach w internecie.
Pierwszeństwo w trzech zdaniach
- Prawy hals przed lewym. Przy spotkaniu dwóch żaglowców
na przeciwnych halsach ustępuje ten, który ma wiatr z lewej burty. - Nawietrzny ustępuje zawietrznemu. Gdy oba jachty idą tym
samym halsem, ustępuje ten znajdujący się od strony wiatru. - Wyprzedzający ustępuje zawsze. To reguła bez wyjątków
ze względu na rodzaj napędu.
Człowiek za burtą: kolejność, nie manewr
Na egzaminie sprawdza się manewr, ale w rzeczywistości o wszystkim decydują
pierwsze sekundy i to one są najczęściej pomijane w nauce:
- Alarm: głośne „człowiek za burtą”, żeby cała załoga wiedziała.
- Sprzęt do wody: koło ratunkowe rzuca się natychmiast, nawet
jeśli poszkodowany jest daleko. Oznacza miejsce i daje się go czego złapać. - Obserwator: jedna osoba, która nie robi nic innego, tylko
patrzy na poszkodowanego i pokazuje go ręką.
Ten trzeci punkt ratuje najczęściej. Głowa człowieka na fali znika
z widoku w kilka sekund, a odnalezienie kogoś, kogo się raz zgubiło,
bywa niemożliwe.
Dwie liny, które myli się najczęściej
Fał podnosi żagiel do góry. Szot ustawia go
względem wiatru. To najczęstsza pomyłka na egzaminie teoretycznym i najłatwiejsza
do zapamiętania: fał idzie w pionie, szot w poziomie.
Refowanie zawczasu
Stara zasada mówi: jeśli zastanawiasz się, czy zarefować, to już jest
na to czas. Zmniejszanie powierzchni żagli w środku szkwału jest trudne
i niebezpieczne, a przed nim: rutynowe. Wał szkwałowy, czyli ciemna chmura
z wyraźną krawędzią u podstawy, zapowiada gwałtowny wzrost siły wiatru
i często zmianę jego kierunku.
Przy burzy z wyładowaniami obowiązuje jedna zasada: schodzi się
z akwenu. Maszt jest najwyższym punktem na wodzie i nie ma sposobu, żeby
to zmienić.
Czego ten test nie zastępuje
Nie zastępuje kursu ani egzaminu i nie daje żadnych uprawnień.
Egzaminy przeprowadzają podmioty upoważnione przez ministra właściwego do spraw
kultury fizycznej, a patent wydaje się dopiero po zdaniu obu części, teoretycznej
i praktycznej.